magulo
sa jeep na aming sinakyan kanina nabuhay ang dugo ko upang maglathala ng mga saloobin ko sa buhay. masyado sigurong tumaas ang tensyon ko kanina dahil nagalit ung driver ng jeep at magsermon sa amin tungkol sa pribilehiyo ng mga estudyante sa pamasahe. ganito kasi ang nangyari, inabot namin ang bayad namin sa jeep at sinabing "estudyante lang", nang biglang nagngitngit sa galit si manong at sinabing "sigurado kayong estudyante?! ilabas nyo ang mga ID nyo! (blah blah)" sobrang nag-init ang dugo ko nung mga panahong un, buti nalang at nung magsasalita na ako upang sagutin si manong ay pinigilan ako ni Loida. hindi kasi ako sanay ng inaaway ako na alam kong nasa tama ako. dun lagi tayo sa tama. dahil ang pananaw ko sa buhay, ang manatili: dun lang sa TAMA.
masyadong naging mahaba nang linggong ito. marami akong naging alaala, masaya man at malungkot, na kabilang na sa kasaysayan ng buhay ko.
isang malungkot na balita ang sinabi sa akin ni mommy habang kami ay kumakain. ito ay ang unti-unting pagbitiw sa pagasa ng aming pamilya na manatiling malakas ang aming lola. mahina na raw ang tsansa na magamot pa ang kanyang komplikasyon at ang tamang panahon na lamang ang makapagbibigay ng lunas.
ang gulo-gulo ng isipan ko ngayon, halata naman sa post ko. marami ang bumabagabag dito, iba't ibang usapin na may kaugnayan sa akin, sa pamilya, sa pag-ibig, sa bansa. sana umayos na ang signal ng globe para malutas ko na ung kaya kong lutasin.
--kahit papano, successful na ako sa pagpopost sa blog ko. congrats sa akin. ü
